Posts tonen met het label liefde. Alle posts tonen
Posts tonen met het label liefde. Alle posts tonen

vrijdag 19 januari 2018

Indonesië 1: Landinwaarts

Het aandoenlijke schepseltje roert wild zijn flippers heen en weer. Minuscuul is het beestje, en zijn instinct kent maar één beweging: vooruit, vooruit, vooruit. 

woensdag 22 juni 2016

Snoepjes

Soms ben ik bang dat ik eelt op mijn ziel krijg. Dat ik, na het leven van zoveel Wondermooi, ongevoelig word voor schoonheid. Dat na Galápagos geen enkel strand nog adembenemd zal zijn. Na de Amazone geen enkel bos nog magisch. 

donderdag 25 april 2013

Lies neemt afscheid van de dingen

Vandaag in de serie 'Eer uw erfgoed', een ode aan Paul Van Ostaijen. Maar vooral aan Galapagos.

donderdag 14 februari 2013

De stilte voorbij (woorden aan Hanna)

Toen ik je naam in het onderwerp van een mail zag staan wist ik het meteen. Het had nochthans alles kunnen zijn. Een update. Een plan. Een boodschap. Maar een ijzige ijzeren greep klemde zich om mijn hart en ik wilde niet weten wat zou volgen. Zelfs toen ik verder las (‘Dit is een droevige mail’) had het nog iets anders kunnen zijn. ‘Het gaat niet goed met haar’. Maar ijs sijpelde mijn aderen binnen. Alles in mij wist dat ik van nu af aan zou leven in een wereld zonder jou.


Een wereld zonder jou, waar woorden eeuwig tekort zullen schieten.

donderdag 13 december 2012

5 minutes of happiness

De kwaliteit laat te wensen over, helaas (maar het origineel was 300MB en dat ging ik nimmer nooit niet kunnen opladen met het crappy internet dat we hier hebben...), maar zo zien jullie tenminste eens waar ik zo verslaafd aan ben. Dit ben ik op mijn gelukkigst... :-)

woensdag 24 oktober 2012

Ñaños (Deel 1: Alejo)

Ñaño is, eigenlijk, een woord dat niet bestaat. Afgezien van het feit natuurlijk dat het nu dus wél bestaat. Het is een verspaansd woord dat afgeleid is van het – geheel legitiem bestaande – kichwa woord ‘ñaña’ wat ‘zus’ betekent. Maar alleen als je een meisje bent. Ben je een jongen, dan kan je nooit een ‘ñaña’ hebben. Dan heb je namelijk een ‘pani’. Jaja, antropologie van de kinship, het is me wat. Soit, het woord ‘ñaña’ is dus gewoon overgenomen door niet kichwa-sprekende andesbewoners, en op z’n spaans naar een mannelijke variant omgezet: -a wordt –o. En dan krijg je dus een ñaño (voor hen die het interesseert, moest mijn zus een jongen zijn zou zij/hij mijn ‘turi’ zijn, waren we beiden mannelijk dan waren we elkaars ‘wawki’ geweest. ’t Is maar dat u het weet.)

zaterdag 1 oktober 2011

Mensjes


Natuurlijk heb ik lievelingetjes. Het is onmogelijk, lichtjes onmenselijk, om geen lievelingetjes te hebben. Dat zijn lang niet altijd diegenen die mij het liefste hebben. 170 kindjes heb ik opeens, engeltjes, duiveltjes, verwende nesten, briljante genieën in the making, in alle soorten en maten komen ze.

vrijdag 3 juni 2011

Galapagos Dreaming

Het is erg moeilijk om níet van het leven te houden, hier. Ook al ben je uitgeput en is het een van die dagen dat je amper geslapen hebt, wakkergehouden door vrienden en muziek en alcohol of door – minder leuk – muggen en opgezwollen ledematen.

dinsdag 8 maart 2011

Week 0 - 3: Nat

Op Galapagos is een mens voortdurend nat. Niet een beetje nat, neen, niet soms nat, maar voortdurend, klets, nat.
Daar zijn verschillende redenen voor.

maandag 2 augustus 2010

Week 25: Fido

Mensen die mij graag genoeg zien om af en toe een live (doch meestal virtueel) gesprek met mij aan te knopen wisten het natuurlijk al lang. Mensen die mij goed genoeg kennen om hier en daar tussen de lijntjes door te lezen hadden al een vermoeden. En na meer dan twee-en-een-halve-maand bijna-onafscheidelijkheid bij deze dan ook maar officieel wit op donkerblauw: Lies heeft een lief. Tijd om u voor te stellen: Fidel.