Wanneer ik denk dat niemand kijkt (of als het me gewoon niks kan schelen) prevel ik zachtjes Kroatische woorden voor me uit. Ik lees ze op voorbijrijdende bussen en voorbijglijdende uithangborden, en zonder ook maar het flauwste benul te hebben van wat ze betekenen, laat ik ze over mijn tong rollen, over mijn lippen wervelen, vertrouw ik ze toe aan de lucht rondom mij.zondag 26 juni 2016
Een hulpeloos konijn (Walter, ik wil een klinker kopen)
Wanneer ik denk dat niemand kijkt (of als het me gewoon niks kan schelen) prevel ik zachtjes Kroatische woorden voor me uit. Ik lees ze op voorbijrijdende bussen en voorbijglijdende uithangborden, en zonder ook maar het flauwste benul te hebben van wat ze betekenen, laat ik ze over mijn tong rollen, over mijn lippen wervelen, vertrouw ik ze toe aan de lucht rondom mij.woensdag 22 juni 2016
Snoepjes
Soms ben ik bang dat ik eelt op mijn ziel krijg. Dat ik, na het leven van zoveel Wondermooi, ongevoelig word voor schoonheid. Dat na Galápagos geen enkel strand nog adembenemd zal zijn. Na de Amazone geen enkel bos nog magisch.
vrijdag 3 juli 2015
Toverdrankjes
zaterdag 27 juni 2015
Sluimerlicht
(Moest dat
nodig zijn, dan wil ik mij graag verontschuldigen om door te varen over die
verrekte boot.Ik heb nu eenmaal wat met boten en varen en water enzo. U weet
wel, zie Galapagos, Micronesie, Titicaca etc.)
We varen
door een spiegelwereld.
De perfecte
silhouetten van de bomen steken zwart af tegen een zacht paarsblauwe hemel van
het eerste ochtendlicht. Het water is vlak en vol geheimen.
vrijdag 29 mei 2015
De Stad in het Woud
Iquitos,
stad langs de Amazone, grootste stad ter wereld die niet per auto bereikbaar
is, is zonder twijfel en jammer genoeg, ook de meest lawaaierige stad waar ik
ooit ben geweest. Bye, bye, idylle van de Stad in het Woud.
Abonneren op:
Posts (Atom)
