Weekenddilemma's

Wat is het fijn om op zaterdagochtend om 8 uur spontaan wakker te worden en nog niet te weten wat je gaat doen. Je overloopt de paradijselijke opties in je hoofd.

Rozengeur noch maneschijn

Het begon allemaal zowat een maand geleden. Opeens had ik heftige aanvallen van maagpijn. Geen krampen, dat niet, eerder het gevoel alsof een baby-alien mijn maag behuisde en af en toe zijn scherpe klauwen in mijn maagwand scheurde, als om mij van binnenuit open te rijten.

Galapagos Dreaming

Het is erg moeilijk om níet van het leven te houden, hier. Ook al ben je uitgeput en is het een van die dagen dat je amper geslapen hebt, wakkergehouden door vrienden en muziek en alcohol of door – minder leuk – muggen en opgezwollen ledematen.

Week 0 - 4: Apenstreken

"Lies!" sist Hugo. "Zet tenminste je zonnebril op!" Ik grijns; ik ben allang bij dat ik eens de staarder kan zijn en niet de aangestaarde, en het kan me eerlijk gezegd weinig schelen of die knappe mannen dat doorhebben. Maar voor Hugo... Ik schuif mijn zonnebril op mijn neus en zeg: "Zo goed?" Hugo zucht tevreden en draait zich op zijn buik zodat ook hij het uitzicht kan bewonderen.

Week 0 - 3: Nat

Op Galapagos is een mens voortdurend nat. Niet een beetje nat, neen, niet soms nat, maar voortdurend, klets, nat.
Daar zijn verschillende redenen voor.