dinsdag 20 november 2012

Heimwee

Deze ochtend werd ik, na een veel te korte nacht, om 4 uur wakker. Buiten regende het; mijn dekentje was net te koud voor me. In mijn hoofd schreef ik een boek. Ingespannen probeerde ik mijn nek te ontspannen.

woensdag 24 oktober 2012

Ñaños (Deel 1: Alejo)

Ñaño is, eigenlijk, een woord dat niet bestaat. Afgezien van het feit natuurlijk dat het nu dus wél bestaat. Het is een verspaansd woord dat afgeleid is van het – geheel legitiem bestaande – kichwa woord ‘ñaña’ wat ‘zus’ betekent. Maar alleen als je een meisje bent. Ben je een jongen, dan kan je nooit een ‘ñaña’ hebben. Dan heb je namelijk een ‘pani’. Jaja, antropologie van de kinship, het is me wat. Soit, het woord ‘ñaña’ is dus gewoon overgenomen door niet kichwa-sprekende andesbewoners, en op z’n spaans naar een mannelijke variant omgezet: -a wordt –o. En dan krijg je dus een ñaño (voor hen die het interesseert, moest mijn zus een jongen zijn zou zij/hij mijn ‘turi’ zijn, waren we beiden mannelijk dan waren we elkaars ‘wawki’ geweest. ’t Is maar dat u het weet.)

maandag 1 oktober 2012

Baantje vs. Levensweg

Dat ik dan maar een baantje moest zoeken in Quito, zo becommentarieerde mijn moeder achteloos. Een baantje. Het woord bleef hangen, malen in mijnhoofd, met een vaag gevoel van verbazing. Is dat wat zij denkt dat ik nu heb, een baantje? Is dat wat jullie allemaal denken dat ik nu heb? Hoe langer ik erover nadacht, hoe meer ik mij realiseerde dat eigenlijk niemand echt weet wat ik hier doe.

dinsdag 25 september 2012

Tussendoortje


Zonsopgang boven mijn tuin

U denkt misschien dat ik u vergeten ben, maar niks is minder waar. Ik heb een video voor u gemaakt, met onderwaterbeelden van mijn wonderschone Galápagos. Maar de video was te zwaar, het internet te licht, mijn plan vertwaterde. De salsa-video die ik ook voor u wou maken is al helemáál op de lange baan geschoven. Intussen moest ik dingen doen: terug naar Quito, verjaardag vieren, afscheiden ‘vieren’, journalistiekcursus terug oppakken, weekenden werken, avonden werken, melancholisch mijmeren over het leven – mijn specialiteit.

maandag 16 juli 2012

Quito - the return

Al die dagen lang had ik opgezien tegen mijn terugkeer. De omgekeerde wereld, ik weet het, in het paradijs wonen en er niet naar terug willen; in de grote, vervuilde, drukke onveilige stad willen blijven. Gek ben ik.